Baletska škola “Lujo Davičo”

laratomicLeave a comment

Baletska škola, koja danas nosi ime «Lujo Davičo» osnovana je 2. oktobra 1947. godine u Beogradu, kao prva državna baletska škola u tadašnjoj Jugoslaviji. Nastala je integracijom Baletskog odseka pri Muzičkoj akademiji i baletskog studija Opere Narodnog pozorišta, sa ciljem da se stvori državna ustanova za školovanje igrača i obnovi baletski ansambl Beogradskog pozorišta. Osnivač i direktor škole od 1947-1949 je Ani Radošević (1915 – 2004), balerina, koreograf, operski reditelj, tadašnji organizacioni rukovodilac baletskog studija Opere Narodnog pozorišta. Prvi nastavnici bili su baletski pedagozi i eminentni umetnici: Nina Kirsanova, primabalerina, Milorad Mile Jovanović, vrsni pedagog (sastavljač prvog nastavnog plana i programa Škole), Maga Magazinović (među prvima u Evropi otvarila je školu za ritmiku i plastiku), Jelena Vajs, Smilja Mojić, Sima Laketić, Olga Jakovljević, Danica Živanović, Vjera Štambuk, kao i muzički saradnici Milan Zamurović i Maržana Popović.

Prvi nastavnici, kao i prvi učenici Državne baletske škole dolaze iz ovih studija. Mnogi od njih su članovi ili solisti Baleta, svi oni vežbaju u Školi, a među njima su i prvi igrači Rut Parnel i Dimitrije Parlić. Prema nivou znanja razvrstani su u razrede i onima koji su to želeli omogućeno je ubrzano završavanje škole. Po rečima Ani Radošević ubrzo je iz Škole stigla cela jedna generacija sposobnih mladih ljudi, koja će godinama biti jezgro beogradskog baleta: Rut Parnel, Katarina Obradović, Milica Jovanović, Jovanka Bjegojević, Bojana Perić, Dušan Trninić, Gradimir Hadžislavković, a Duška Sifnios i Ljubinka Dobrijević zablistaće u trupi Morisa Bežara.

Od prvih godina rada Škole postavlja se pitanje otvaranja Akademije za baletske pedagoge. Odsek za baletsku pedagogiju postojao je jedno vreme pri Fakultetu dramskih umetnosti i završila ga je jedna grupa nastavnika Škole. Dvogodišnje studije sa veoma obimnim planom i programom rada, na kojima su predavači metodika igračkih predmeta bile Milica Jovanović i Jelisaveta Kušovska, koje su završile najvišu školu GITIS i naši univerzitetski profesori, priznate su samo kao «usavršavanje u struci». Pod obrazloženjem «da nisu ispunjeni formalni uslovi» ovaj odsek prestaje sa radom. Problem školovanja nastavnika igračkih predmeta ostao je nerešen do danas. Na predlog Baletske škole Univerzitet umetnosti u Beogradu osnovao je komisiju koja radi na nacrtu projekta Fakulteta za umetničku igru. Početak rada ovog fakulteta uslovljen je izgradnjom zgrade Baletske škole sa internatom, školskom scenom i dodatnim prostorom za visoku školu.

http://www.ldavico.edu.rs/default.aspx

Kako se razvijao balet u Srbiji?

laratomicLeave a comment

Balet je u Srbiju stigao sa velikim zakašnjenjem i ruskim emigrantima koji su došli u zemlju posle Prvog svetskog rata, ali se brzo razvijao zahvaljujući mnogobrojnim talentima. 

Nastao u Italiji tokom renesanse, balet se od 15. veka lagano širi na ostale zemlje da bi do kraja 18. veka počeo da se prikazuje u operama širom Evrope. Sa velikim zakašnjem u Srbiju je stigao dolaskom primabalerine, pedagoga i koreografa slavnog ruskog Marijinskog teatra Jelene Poljakove.

Dvadesetih godina dvadesetog veka u Narodnom pozorištu osnovana je glumačko-baletska škola koju je vodila Poljakova kao i Balet pri Operi Narodnog pozorišta.

Iz ove škole ponikle su prve srpske balerine Anica Prelić, Sonja Stanisavljević, Nata Milošević i Nataša Bošković, vrhunska balerina međuratne epohe kojoj je slavna ruska balerina Ana Pavlova prilikom posete Beogradu 1927.godine prorekla veliku karijeru.

Istorija srpskog baleta ponosno beleži blistave nastupe Bošković na svetskoj baletskoj sceni sa trupom “Ana Pavlova” u kojoj je igrala pod imenom primabalerine Kraljevskog Narodnog pozorišta u Beogradu.

Prema rečima koreografa i balerine Aje Jung u jednom trenutku, i to ne tako dugo od samih pocetaka rađanja baleta u Jugoslaviji, Beograd je postao važan centar, bilo je tu značajnih gostovanja, a neki naši baleti su postavljani u isto vreme, ili sa malim zakašnjenjem u odnosu na Pariz, Rim, London.

“Pratio se puls sveta, nažalost taj period nije dugo potrajao, trend otvorenosti i stremljenja prema onome što je svetsko zamenilo je samozadovoljstvo našim, bez dalje potrebe za dijalogom, istraživanjem, a to je opasno za svaku umetnost, možda najviše za baletsku”, rekla je Jung Tanjugu.

Baletska umetnost se u Srbiji veoma brzo razvijala zahvaljujući umetnicima koji su došli iz Rusije, zemlje koja je do danas neprikosnovena svetska baletska sila, koja je svetskoj kulturnoj baštini podarila najznačajnije balete, koreografe i igrače.

Uporedo se razvijala i baletska pedagogija koju su takođe u Srbiji začeli ruski baletski umetnici, vrhunski profesionalci koji su imali svoje privatne baletske škole.